جناب حامد کبودوند در وبلاگ خود از اقدامات هواداران جنبش سبز در پاشيدن رنگ به تابلوهاي راهنمايي و رانندگي انتقاد كرده و آن را نمونه بارز ونداليسم سياسي خوانده است . در اينكه تخريب اموال عمومي و اموال اشخاص اقدامي ناپسند و زشت مي باشد بر هيچ كس پوشيده نيست ولي در جريانات حوادث بعد از انتخابات شاهد تخريب اموال مردم توسط ضابطان امنيت جان و مال مردم بوديم. امري كه مورد تاييد فرماندهي ناجا نيز قرار كرفت.
هواداران جنبش سبز در نهان دست به اين اقدامات مي زنند ولي عزيزان نيروي انتظامي و نيروهاي ضد شورش در جلوي دوربين هاي تلويزيوني اقدام به شكستن شيشه هاي خودروهاي مردم مي كردند . اين رفتار ونداليسم منظم و سيستماتيك جهت ارعاب مردم نيست؟
جناب رئيس جمهور ظاهرا منتخب و قانوني! در مناظرات خود با كانديد ها با تهمت و افترا و تمسخر ونداليسم سياسي را به اوج خود رساندند و چهره اي نا متبوع از يك پرزيدنت كشوري متمدن و مومن را به جهانيان نشان دادند.
تخريب اموال عمومي با مقداري پول رفع شده و قابل ترميم مي باشد و به راحتي مي توان اثرات آن را از ظاهر شهر پاك نمود ولي آبروي رفته يك انسان را آيا مي شود به راحتي باز گرداند.
اينگونه اقدامات كه دوست عزيزمان را بر آشفته كرده خود معلول هستند و بايد ريشه همه اين ها را بنا به فرمايش نماينده اصولگراي مجلس ، در شخص احمدي نژاد جستجو بايد كرد . كسي كه چشمانش را مي بندند و دهان خود را باز مي كند و هرچه مي خواهد دل تنگش را به زبان مي آورد از تشبيه وزير به هلو پوست كنده كه معمولا براي خانم هاي خوشگل و ماماني به كار مي رود تا تمسخر چهره هاي سياسي و خس و خاشاك ناميده ميليونها معترض به نتيجه انتخابات.
هواداران اين شخص هم كه از هركاري كوتاهي نمي كنند و در روز روشن و با هماهنگي قبلي عكاس و پرتاب كننده لنگه كفش به مهدي كروبي حمله مي كنند . اگر اينها ونداليسم سياسي نيست پس چه چيزي است؟
-----------------------------------------------------------------------------------------------
خاخام کشاورز








